If you are an avid Reader, Click Here to Sign in. Create bookmarks, post comments, engage in discussion with authors and other readers, increase your knowledge, proficiency in language, earn points and compare and share with others.

“இந்த உலகத்தில பொண்ணுங்க ஏன் தான் இருக்காங்களோ தெரிலயே !” “நீங்க காதலிப்பீங்களாம், அப்பறம் அம்மாக்கு புடிக்கல ஆட்டுக்குட்டிக்கு புடிக்கல ன்னு சொல்லுவீங்களாம் !” “அவ என் அஞ்சலை மச்சான். அவ என்னை ஏமாத்துனாலும் நான் அவ நினைப்புலதாண்டா வாழ்வேன்” எத்தனை? முடியல!! எவ்வளவோ திரைப்படங்கள்ல ஆண்கள் பார்வைல பெண்களோட காதல் கசக்கப்படுது, கொச்சைப்படுத்தப்படுது. இது காதல் மட்டுமில்ல; ஆண்-பெண் உறவு குறித்த பத்தின புரிதலும் இல்லைங்கிறதுக்கான உதாரணம் தான். ஆனா எவ்வளவோ திரைப்படங்கள், இலக்கியங்கள், புதினங்கள், கவிதைகள்ல பெண் காதலோட மேன்மையை உரக்க சொல்லிருக்காங்க. பெண்களை புரிஞ்சுக்கறது கஷ்டம்; அவங்க மனசு ஆழ் கடல் போலன்னு எல்லாம் கதையடிக்காம ரொம்ப எதார்த்தமா, இயல்பா பெண் காதலை பெண் பாணிலேயே சொல்லிருக்காங்க. பெண்கள் கிட்டே ஒரு கேள்வி. உங்கள்ல எத்தனை பெண்கள் எனக்கு உன்னை பிடிச்சிருக்குன்னு தைரியமா ஒரு ஆண் கிட்டே சொல்லிருக்கீங்க? ஏன் காதலை வெளிப்படுத்தறது பெரும்பாலும் ஆணாவே இருக்காங்கன்னு யோசிச்சுருக்கீங்களா? ஏன்னா, பயம் தயக்கம் தான் காரணம். காதலை வெளிப்படுத்தற பெண்களுக்கு ஒழுக்கமின்மை, கூச்சமின்மை அதிகமா இருக்கும்ன்னு தவறான புரிதல் தான் அதுக்கு காரணம். அதையும் மீறி ஒரு பொண்ணு காதலை சொன்னா கூட “வெக்கத்தை விட்டு சொல்றேன்” ன்னு சொல்லிட்டு தான் ஆரம்பிப்பாங்க. ஏன்? தனக்கு பிடிச்ச ஒருத்தர் கிட்டே, பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்லக்கூட வெட்கப்படணுமா? சங்ககால இலக்கியங்கள் ல தலைவன் போருக்கு அல்லது வேலைக்கு போறப்போ, தலைவனை பிரிஞ்சுருக்கற தலைவிக்கு பசலை நோய் காரணமா உடலும் மனசும் வாடிடும். தலைவியோட தோழிங்ககிட்டே அவரை பிரிஞ்சு வாடற துக்கத்தை பாடல்கள் வடிவுல பகிர்ந்துக்கறதை அகநாநூறு புறநாநூறு உள்ளிட்ட எத்தனையோ இலக்கிய நூல்கள்ல படிச்சுருக்கோம். அரச இளங்குமரிகள் கூட போர்க்களத்திலே வீர மங்கையா இருந்தாலும் , இரவு வேளைகள்ல தனித்திருக்கும் போது, அவங்க இணையரை நினைச்சு வருத்தப்படறதா எத்தனையோ வரலாறு சொல்லுது. ஆனாலும் அந்த பிரிவு தர்ற வருத்தத்தை விட, அந்த காதல் தர்ற தைரியம் தான் அதிகம். ‘உதிரிப்பூக்கள்’ லட்சுமி, ‘ஜானி’ அர்ச்சனா, ‘வாழ்வே மாயம்’ ஸ்ரீதேவி, ‘பூ’ மாரி , ‘பருத்திவீரன்’ முத்தழகு, ‘மரியான்’ பனிமலர் ன்னு எத்தனையோ ஆழமான காதலை சுமக்கிற பெண்களை திரையில நாம பார்த்துக்கறோம். அவங்க காதல் ஏற்றுக்கொள்ள பட்டாலும், நிராகரிக்கப்பட்டாலும், கைகூடலைனாலும், அவங்க காதல் என்னிக்கும் மாறாம அப்படியே அதே ஆழத்தோட, ஈரத்தோட தான் இருக்கும். அதுதான் அவங்க காதல் அவங்களுக்கு குடுத்த சக்தியும் மென்மையும். அந்த காதல் பழி வாங்கவோ, வன்மம் தீர்க்கவோ, வேதனையில தன்னை அழிச்சுக்கவோ சொல்லி கொடுக்காது. அந்த உறுதியும், திண்மையுமே அந்த காதலை அவங்களுக்கு ஜெயிக்க வைக்கும். ஆணவ படுகொலையால கண் முன்னே காதலித்த கணவனை பறிகொடுத்த கவுசல்யா, சங்கரோட காதல் கொடுத்த தைரியத்தில தான் மேற்கொண்டு சாதி மறுப்பை நோக்கி போராளியா நகர ஆரம்பிச்சாங்க. அதே காதல் தான், இளவரசனை பறிகொடுத்த திவ்யாக்கு, சுத்தி இருக்கற வசவுகளை எதிர்கொள்ளற தைரியத்தையும் கொடுத்தது. இவங்க ரெண்டு பேரும் நடந்துக்கற விதம் சரியா தவறான்னு சொல்லற உரிமை நமக்கு இல்ல. ஏன்னா அவங்க கஷ்டங்கள்ல நாம பங்கெடுத்துக்கல; அவங்க காதல் தான் கைகொடுத்தது. தவறான புரிதல்-னால புடிக்கலைனாலும் சேர்ந்திருக்கற தம்பதிகள் மட்டுமில்ல, நல்ல புரிதலும் அன்பும் இருந்தும் கூட, சூழ்நிலையால பிரிய வேண்டிய தம்பதிகளும் இதே சமூகத்தில நாம பார்க்கறோம். அவங்களுக்குள்ள இருக்கற மிச்சக்காதல் தான் அவங்களை இயக்குது. பெண்களுக்குள்ள இருக்கற காதல் அவங்களை வலுவாக்கும்; தெளிவாக்கும். அதுனாலதான் காதல் கைகூடாத போது கூட, பெரும்பாலான பெண்கள் வாழக்கையை தைரியத்தோடு எதிர்கொள்ளறாங்க; அதேசமயம் சில ஆண்கள் கதிகலங்கி போறாங்க. எல்லா ஆண்களும் கெட்டவங்க ன்னு சொல்லல. எல்லா பெண்களும் கெட்டவங்க இல்லைனு தான் சொல்லறோம்.




Author

Ranjitha Ravindran
Last Online: Friday 17/08/18 | Published on: Tuesday 07/08/18

Ranjitha Ravindran is the author of this content.

Share this page and spread the word!

Liked the Article? Review it here:

1       2       3       4       5      

Reader Reviews and Feedback:

No Reviews Yet...





Size:      || Mode:               || PlayStyle:            || Play: