If you are an avid Reader, Click Here to Sign in. Create bookmarks, post comments, engage in discussion with authors and other readers, increase your knowledge, proficiency in language, earn points and compare and share with others.

ಸಾದಾರಣ 4 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಥೆ, ಸಂಬಂದಿಕರೊಬ್ಬರು ಮದುವೆಯ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಆ ಮದುವೆಯ ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಿ - "ಏನಿದು... ಆಜ್ಜ, ತಂದೆ ಹಾಗು ಮಾವ, ಮೂರೂ ದಿವಂಗತವೇ. ಸತ್ತವರ ಬದಲಾಗಿ ಬದುಕಿರುವವರ ಹೆಸರು ಹಾಕಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ" ಎಂದಿದ್ದರು. ಆ ಎರಡು ಮಾತಿನ ಕ್ಷಣ, ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿದಂತೆ ಕಳೆದವು. ಆದರೆ ಅ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಕುರಿತು ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಯು, ಮನದ ಒಂದು ಅಂಚಿನಲಿ ಕಳೆದ 4 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸತತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. 

ಅವರು ಸತ್ತಾಗ ನಾನು ಅತ್ತೆ,

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮನದ ನಂಟಿನ ಸಲುವಾಗಿ. 

ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಕನವರಿಸಿ ಕಂಪಿಸಿದೆ, 

ಮತ್ತೇ ಮುಂದೆಂದೂ ಹಿಡಿಯಲು ಸಿಗಲಾರರೆಂದು. 

 

ಕನಸಿನಿಂದ ಶುರುವಾಯಿತು, 

ನನ್ನ ಅವರ ನಡುವೆ, 

ಮಾತುಕತೆಯ ಆ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆ; 

ನಾ ಅದರಲ್ಲೇ ಅವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವ ಕಂಡೆ. 

ಇದೇ ಹಾದಿಯಲಿ, ಜನರು, 

ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಿಸಿದರು, 

ಕನಸದು ಬರೀ ನನ್ನದು, 

ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ, 

ಮಾತ್ರವದು ಸೀಮಿತವೆಂದು. 

 

ಇಂದು ನನ್ನ ವಿವಾಹಾಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ, 

ಅವರ ಹೆಸರಿದೆ; 

ಅದು ನನಗಾಗಿ. 

ಆ ಹೆಸರ ಮುಂದೆ, 

ದಿವಂಗತವೆಂಬ ಪದವಿದೆ; 

ಅದು ಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ. 

 

ಶರೀರವೊಂದರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಸತ್ತವನು ಮತ್ತೇ ಮರಳಿ ಬರನು ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ, ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಮಣ್ಣಿಗೆ ಧಾರೆಯಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಮನದೊಳು ಜನಿಸಿರುವ ಅವನ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವನ್ನು ನಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೋಡಿಕೊಳ್ಲುತ್ತೇವೆ. 

ವ್ಯಕ್ತಿ ಸತ್ತೊಡನೆ ಸಂಬಂದಗಳು ಸಾಯುವುದಲ್ಲ. ಮನೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಗೋರಿಗಿಂತಲೂ ದ್ರಢವಾದದ್ದು ಮನದಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಗೋಪುರ. ಲೌಕಿಕವಾಗಿ ಅಗಲಿದ ದೇಹವನ್ನು, ನಾವು ಮಾನದಾಳದಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೆರೆ, ದಿವಂಗತ ಅನ್ನುವುದು ಲೌಕಿಕವೇ ಹೊರತು ಮಾನಸಿಕವಲ್ಲ.




Author

Ranjitha Hegde R
Last Online: Monday 17/09/18 | Published on: Thursday 13/09/18

Ranjitha Hegde R is the author of this content.

Share this page and spread the word!

Liked the Article? Review it here:

1       2       3       4       5      

Reader Reviews and Feedback:

1. Anonymous (Rated 5/5) : "Ranju really best."
2. Sheela.s.Hegde (Rated 5/5) : "Ranju, really best."





Size:      || Mode:               || PlayStyle:            || Play: